Tajemniczy obiekt zbliża się do Ziemi. Może być zaginioną radziecką sondą

Astronomowie badają niewielki obiekt kosmiczny oznaczony jako 1998 KY26. Jego ruch wykazuje nietypowe przyspieszenie, którego nie da się wyjaśnić wyłącznie grawitacją. Astrofizyk Avi Loeb z Uniwersytetu Harvarda wysunął hipotezę, że może to być radziecka sonda Phobos 1, z którą utracono kontakt w 1988 roku. Na razie nie ma jednak dowodów potwierdzających takie pochodzenie obiektu.

Niezwykłe właściwości obiektu 1998 KY26

1998 KY26 ma około 11 metrów średnicy. To niewielki obiekt zaliczany do grupy planetoid bliskich Ziemi. Zwrócił uwagę naukowców ze względu na sposób poruszania się. Jego trajektorii nie można w pełni wyjaśnić oddziaływaniem grawitacyjnym Słońca i planet.

 

Astronomowie określają to zjawisko jako przyspieszenie niegrawitacyjne. Oznacza ono, że na ruch obiektu wpływają również inne siły. 1998 KY26 obraca się bardzo szybko. Pełny obrót wokół własnej osi zajmuje mu zaledwie 5,35 minuty. Odbija też około 52 proc. padającego na niego światła słonecznego. Właśnie te właściwości stały się podstawą do przedstawienia nietypowej hipotezy dotyczącej jego pochodzenia.

Czy to zaginiona sonda Phobos 1?

Avi Loeb z Uniwersytetu Harvarda oraz badacze Adam Hibberd i Adam Crowl sprawdzili, czy 1998 KY26 może być w rzeczywistości radziecką sondą Phobos 1. Została ona wystrzelona 7 lipca 1988 roku. Jej zadaniem było zbadanie Marsa i jego księżyca Fobosa. W trakcie misji doszło jednak do utraty łączności z pojazdem. Badacze stworzyli uproszczony model sondy i porównali sposób, w jaki odbijałaby światło podczas obrotu, z obserwacjami 1998 KY26. Według ich analizy model dobrze odpowiada ośmiu niezależnym seriom pomiarów.

 

Naukowcy sprawdzili również, czy promieniowanie słoneczne oddziałujące na konstrukcję sondy i jej panele mogłoby wyjaśnić nietypowe przyspieszenie. Uzyskane wyniki okazały się zgodne z częścią obserwacji. Autorzy analizy zaznaczają jednak, że nie jest to dowód na sztuczne pochodzenie obiektu. Hipoteza o Phobos 1 pozostaje niepotwierdzona.

Inne wyjaśnienia nietypowego przyspieszenia

Hipoteza o radzieckiej sondzie nie jest jedyną próbą wyjaśnienia zachowania 1998 KY26. Wcześniej rozważano możliwość, że obiekt jest tak zwaną ciemną kometą. W takim przypadku pod jego powierzchnią miałby znajdować się lód wodny. Pod wpływem ciepła woda zamieniałaby się w gaz, a uwalniana materia nadawałaby obiektowi dodatkowy pęd. Najnowsze badania opublikowane w czasopiśmie „Icarus” podważają jednak to wyjaśnienie. Naukowcy z Georgia Institute of Technology ustalili, że obiekt może być zbyt ciepły, aby lód przetrwał w nim wystarczająco długo. Nie zaobserwowano również charakterystycznej otoczki gazowej ani warkocza.

 

Jedną z alternatyw pozostaje oddziaływanie promieniowania słonecznego. Światło może wywierać niewielki nacisk na powierzchnię obiektu. Znaczenie może mieć także ciepło emitowane przez jego rozgrzaną stronę. Takie procesy mogą stopniowo zmieniać tor lotu planetoidy.

NASA uspokaja. Obiekt nie zagraża Ziemi

Do spekulacji odniósł się administrator NASA Jared Isaacman. Zapewnił, że agencja monitoruje 1998 KY26, ale nie ma powodów do obaw. Nie przedstawił też dowodów wskazujących, że obiekt jest czymś innym niż naturalną planetoidą.

 

Podobne stanowisko przedstawiono w rozmowie z amerykańską stacją Fox News. Isaacman podkreślił, że nie ma podstaw, by uznawać 1998 KY26 za zagrożenie dla naszej planety.

 

Samo określenie „zbliża się do Ziemi” nie oznacza więc, że obiekt zmierza na kurs kolizyjny. Według dostępnych informacji nie stanowi on obecnie znanego zagrożenia.

Japońska misja może rozwiązać zagadkę

Więcej informacji może przynieść misja japońskiej agencji kosmicznej JAXA. Sonda Hayabusa2 ma dotrzeć do 1998 KY26 w lipcu 2031 roku. Jej zadaniem będzie przeprowadzenie szczegółowych obserwacji niewielkiej planetoidy.

 

Bezpośrednie badania pozwolą dokładniej określić jej kształt, skład i właściwości powierzchni. Mogą również pomóc ustalić, co odpowiada za nietypowe przyspieszenie. Do tego czasu teoria o odnalezieniu zaginionej sondy Phobos 1 pozostanie jedną z możliwych interpretacji. Znacznie więcej będzie można powiedzieć dopiero po uzyskaniu kolejnych danych.